Herstellen van zicht met stamcellen

Onderzoekers gefinancierd door Foundation Fighting Blindness zijn geslaagd in het produceren van grote hoeveelheden fotoreceptoren uit stamcellen. Dr. Gilbert Bernier van de Universiteit van Montréal biedt daarmee hoop dat stamcellen zichtsverlies kunnen behandelen.

Dr. GilbertBernier in zijn laboratorium
Dr. Gilbert Bernier in zijn laboratorium

Het team heeft een zeer effectieve manier ontwikkeld om lichtgevoelige netvliescellen te produceren uit embryonale stamcellen. “Onze methode heeft de capaciteit om 80% van de stamcellen te veranderen in echte kegeltjes,” legt professor Bernier uit. “Binnen 45 dagen hebben we de kegeltjes laten groeien tot er spontaan een retinaal weefsel gevormd werd. Dit is nog nooit eerder gelukt!”.

Dankzij deze ontdekking kan elk laboratorium ter wereld nu fotoreceptoren (netvliescellen) ontwikkelen.

Ongeneeslijke oogaandoeningen zoals de ziekte van Stargardt, Retinitis Pigmentosa, Usher syndroom en leeftijdsgebonden macula degeneratie (AMD) kunnen mogelijk in de toekomst behandeld worden.

Meer lezen

Bron: Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Doofblindheid

Ben jij een ‘Ik-stop-voor-blinden-chauffeur’?

Slechtziende met witte stok bij zebrapad met tekst "Ik-ben-een-ik-stop-voor-blinden-chauffeur. En jij?'

Blinden en slechtzienden met een witte stok of een geleidehond hebben op het zebrapad altijd voorrang. Auto’s, fietsers en motorrijders moeten blinden en slechtzienden steeds ongehinderd laten passeren. Een witte stok is fluorescerend en is ook in het donker zichtbaar. Ook de geleidehond draagt een fluorescerend tuig.

Helaas weten weinig mensen dat ze moeten stoppen voor een overstekende blinde of slechtziende persoon. Nog gevaarlijker wordt het als de slechtziende persoon ook doof of slechthorend is. De kans is groot dat zij je niet zien en horen aankomen. Enkele mensen met een auditief-visuele beperking vertellen over hun ervaringen met auto’s. Soms is de straat voor hen levensgevaarlijk. Ook zij willen meer veilig verkeer.

Peter is  volledig doof en blind, maar dat belet hem niet om alleen naar de winkel of het station te gaan. Hij herinnert zich een paar gevallen waar hij nét niet het slachtoffer was van een zwaar verkeersongeval. Zoals die keer dat hij boodschappen ging doen bij de kruidenier in de Naamsestraat in Leuven. Ter hoogte van het Heilig Hart-ziekenhuis is er een zebrapad en daar wou hij de straat oversteken. Peter ging voor het zebrapad staan en vormde met zijn lichaam, arm en witte stok de bekende driehoek die aangeeft dat een blinde wil oversteken. Automobilisten en fietsers die een blinde of slechtziende in die houding zien staan moeten stoppen zodat hij veilig kan oversteken. Peter wachtte een tiental seconden en net op het moment dat hij effectief wou oversteken en zijn stok vooruit stak, voelde hij een personenauto voorbij razen. Had hij een fractie van één seconde eerder de stoep verlaten dan was hij er geweest. Peter was enorm geschrokken van zoveel agressie. Nu durft hij niet meer alleen een straat oversteken, ook al weet hij dat er een zebrapad is.

Anne is zwaar slechtziend en doof aan één oor. Ze stond met haar geleidehond én haar witte stok aan het zebrapad te wachten om over te steken. Een fietser stopte netjes en de auto achter de fietser stopte ook. Net op het moment dat Anne overstak besliste de automobilist om toch door te rijden. Hij gaf gas, stak de fietser voorbij en reed vlak voor Anne door. Het had maar één haartje gescheeld… Anne is echt blij dat ze nog iets kan zien en horen en dat ze tot hiertoe altijd net op tijd kon stoppen.

Tinne is slechthorend en slechtziend. Ze ging ’s avonds na een feestje in Antwerpen naar huis. Onderweg moest ze de Gemeentestraat oversteken om naar het station te gaan. Er was geen verkeerslicht aan het zebrapad. Ze maakte met haar witte stok en haar lichaam de driehoek om aan te geven dat ze over wou.  Niemand was zo vriendelijk om even te stoppen. De auto’s raasden voorbij en ze durfde niet oversteken. Na enkele minuten wachten kwam een vriendelijke voorbijganger langs, die haar hielp oversteken.

Meer informatie

 

Ben jij een ‘Ik-rijd-geen-blinden-van-het-zebrapad-fietser’?

Blinde en geleidehond op zebrapad. "Ik ben een ik-rijd-geen-binden-van-het-zebrapad-fietser. En jij?"

Blinden en slechtzienden met een witte stok of een geleidehond hebben op het zebrapad altijd voorrang. Auto’s, fietsers en motorrijders moeten blinden en slechtzienden steeds ongehinderd laten passeren. Een witte stok is fluorescerend en is ook in het donker zichtbaar. Ook de geleidehond draagt een fluorescerend tuig.

Helaas weten weinig mensen dat ze moeten stoppen voor een overstekende blinde of slechtziende persoon. Fietsers die niet kunnen stoppen moeten achter hen doorrijden. Zo doe je hen minder schrikken en heb je veel minder kans op ongevallen. Nog gevaarlijker wordt het als de slechtziende persoon ook doof of slechthorend is. De kans is groot dat zij je niet zien en horen aankomen. Enkele mensen met een auditief-visuele beperking vertellen over hun ervaringen met fietsers. Soms is de straat voor hen levensgevaarlijk. Ook zij willen meer veilig verkeer.

Bert is doof en zwaar slechtziend. Hij werd bijna overhoop gereden door twee fietsers aan een T-splitsing.  Hij liep aan de rechterkant van de baan. Aan de andere kant kwamen twee jongens op de fiets die tegen elkaar aan het racen waren. Plots weken ze uit naar links. Ze reden pardoes voorbij zijn neus en het leek of ze over zijn witte stok wilden rijden. De gevolgen waren niet te overzien. Het topje van de witte stok kwam terecht tussen de fietspaken. Daarop werd één van de fietsers van zijn fiets gekatapulteerd  en hij kwam op zijn hoofd terecht. De jongen werd met een gigantische hoofdwonde naar het ziekenhuis overgebracht. Hij bloedde heel hevig en je kon een stukje van de schedel zien. Er waren ook mensen die dachten dat Bert opzettelijk zijn witte stok tussen de fietswielen stak, maar gelukkig waren er getuigen die gezien hebben wat er werkelijk gebeurde en die Bert steunden.

De fietser speelde niet alleen met zijn eigen leven, hij bezorgde een doof-slechtziende jongeman een traumatische ervaring. De jonge fietser had een flinke hersenschudding en lag een maand in coma. Intussen is hij gediagnoseerd als NaH (Niet aangeboren Hersenletsel): hij is gedeeltelijk verlamd. Vermoedelijk zit hij zijn verdere leven in een rolstoel. Heel misschien leert hij terug stappen, maar dan met krukken, voor altijd. 

Anne is zwaar slechtziend en doof aan één oor. Op een dag stak ze met haar geleidehond het zebrapad over. Op het laatste nippertje merkte ze een fietser op. Ze schrok en bleef meteen stilstaan. Gelukkig maar, anders had de fietser haar hond aangereden. Anne riep de fietser na dat hij moest stoppen, waarop ze van een vriend van hem de omerking kreeg dat ze kalm moest zijn en moest zwijgen.

Tinne is slechthorend en slechtziend. Ze wandelde door de Nationalestraat in Antwerpen met haar witte stok. Plots voelde ze iets tegen haar stok. Ze zag een fiets vlak voor haar neus voorbijflitsen en riep de fietser geschrokken na dat ze moest uitkijken waar ze fietst. De blonde vrouw op de fiets keek niet om en fietste verder alsof er niets gebeurd was. Tinne is al zo vaak geschrokken van fietsers die vlak voor haar neus rijden. Ze heeft gelukkig nog niets voorgehad, maar wel bijna-accidenten.  Ze hoopt echt dat ze de dag niet moet meemaken dat haar stuk tussen een fietswiel zit en kapot is.

Bart is slechthorend en slechtziend. Terwijl hij ’s avonds een drukke straat in Antwerpen overstak, belandde zijn stok tussen de wielen van een fiets. De fietser reed door alsof er niets gebeurd was, en daar stond hij met zijn kapotte stok. Bart kon niet alleen verder en moest zijn vrouw bellen om hem te komen halen.

Meer informatie